Les Jeux sont Faits

لایه ها و کهربا بانو آمیلی بورژوا، عطرسازی ویژه و محترمه که بنده بسیاری از آثار ایشون رو می پسندم و تخصص ایشون در پرداخت به فضاهای انیمالیک، چرمی و مشروبی، القاگر حسی لوکس، مجلل و غنی هست که نمیشه از اثرات ناب و عظیم این فضاها لذت نبرد. نگاه ویژه ی ایشون در ارائه ی فضاهایی گرم و اغواگر و شیک با لمسی از ظرافت ها و درخشانکاری هایی که مختص ایشونه و به نوعی، روح و امضای کارهای ایشونه، باعث خلق عطرهای بیاد ماندنی و زیبایی از ایشون شده که "لز ژو سون فه" یکی از همین آثار ارزنده و زیباست. علی رغم قدرت و مهابت عطرهای خانه ی جووی، روایح خوش ساخت و دست بالای اونا و بعلاوه ی کیفیت خوب اونا، بنده با خیلی از عطرای اون نتونستم ارتباط برقرار کنم اما، این عطر، جلوتر از تمامی عطرهای جووی و جلوتر از بسیاری از عطرای کهربایی-مشروبی قرار داره برام. ژو سون فه، کهربای ملیح و نرم، مطبوع و شیرین، دودی و خاکی و کمی پودری رو که از همراهی وانیل، بنزویین، زیره، پچولی و نوتهای چوبی شکل گرفته، تقریبا در تمام لحظات نمایشش ارائه میده. در ابتدا، این حس کهربایی به زیبایی در رگه هایی سبز و گیاهی تنیده شده و کمرنگ جلوه میکنه. اما، هرچه زمان بگذره، کهربا قدرتمند شده و فرش گیاهی پهن شده در جلوی پاش رو، با خودش ادغام میکنه و به زیبایی، در قلب کار از شخصیت متعالی خودش رو نمایی میکنه. جایی که کهربای اشاره شده، با آکورد مشروبی همراه میشه و این همراهی گرم و دلربا رو با پس زمینه ای گیاهی و میوه ای، آذین می بنده. تنباکو، این پس زمینه ی میوه ای-گیاهی رو به زیبایی بالانس میکنه و رگه های دودی نرمی میده بهش. کلیت ژو سون فه، در همین فضا جریان داره و هر چه بسمت پایان میره، حالتی خاکستری و سنگی، این فضای زیبا رو بیشتر در کام خودش میکشه. ژو سون فه، کهربا و لایه هایی از تنباکو و نوتهای گیاهی بر بستری قدرتمند از نوت های مشروبی هست که این آکورد نوشیدنی با میوه ها، گواراتر و دلچسبت تر شده. یه تجمل و غنای ناب در این عطر جاریه که بسیار متین، متواضع، کاریزماتیک و باشکوهه. نو کیسه، تازه به دوران رسیده، پر ادعا و پوچ؟ ... عجب کفری! کاری دوست داشتنی با المانهای برجسته ی آثار بانو بورژوا که از نظر نگارنده، تاج زرین عطرهای ارزشمند جووی هست... کامنت: م.ع (سایت لوکس بایر (با امکان تست سمپل

لایه ها و کهربا بانو آمیلی بورژوا، عطرسازی ویژه و محترمه که بنده بسیاری از آثار ایشون رو می پسندم و تخصص ایشون در پرداخت به فضاهای انیمالیک، چرمی و مشروبی، القاگر حسی لوکس، مجلل و غنی هست که نمیشه از اثرات ناب و عظیم این فضاها لذت نبرد. نگاه ویژه ی ایشون در ارائه ی فضاهایی گرم و اغواگر و شیک با لمسی از ظرافت ها و درخشانکاری هایی که مختص ایشونه و به نوعی، روح و امضای کارهای ایشونه، باعث خلق عطرهای بیاد ماندنی و زیبایی از ایشون شده که "لز ژو سون فه" یکی از همین آثار ارزنده و زیباست. علی رغم قدرت و مهابت عطرهای خانه ی جووی، روایح خوش ساخت و دست بالای اونا و بعلاوه ی کیفیت خوب اونا، بنده با خیلی از عطرای اون نتونستم ارتباط برقرار کنم اما، این عطر، جلوتر از تمامی عطرهای جووی و جلوتر از بسیاری از عطرای کهربایی-مشروبی قرار داره برام. ژو سون فه، کهربای ملیح و نرم، مطبوع و شیرین، دودی و خاکی و کمی پودری رو که از همراهی وانیل، بنزویین، زیره، پچولی و نوتهای چوبی شکل گرفته، تقریبا در تمام لحظات نمایشش ارائه میده. در ابتدا، این حس کهربایی به زیبایی در رگه هایی سبز و گیاهی تنیده شده و کمرنگ جلوه میکنه. اما، هرچه زمان بگذره، کهربا قدرتمند شده و فرش گیاهی پهن شده در جلوی پاش رو، با خودش ادغام میکنه و به زیبایی، در قلب کار از شخصیت متعالی خودش رو نمایی میکنه. جایی که کهربای اشاره شده، با آکورد مشروبی همراه میشه و این همراهی گرم و دلربا رو با پس زمینه ای گیاهی و میوه ای، آذین می بنده. تنباکو، این پس زمینه ی میوه ای-گیاهی رو به زیبایی بالانس میکنه و رگه های دودی نرمی میده بهش. کلیت ژو سون فه، در همین فضا جریان داره و هر چه بسمت پایان میره، حالتی خاکستری و سنگی، این فضای زیبا رو بیشتر در کام خودش میکشه. ژو سون فه، کهربا و لایه هایی از تنباکو و نوتهای گیاهی بر بستری قدرتمند از نوت های مشروبی هست که این آکورد نوشیدنی با میوه ها، گواراتر و دلچسبت تر شده. یه تجمل و غنای ناب در این عطر جاریه که بسیار متین، متواضع، کاریزماتیک و باشکوهه. نو کیسه، تازه به دوران رسیده، پر ادعا و پوچ؟ ... عجب کفری! کاری دوست داشتنی با المانهای برجسته ی آثار بانو بورژوا که از نظر نگارنده، تاج زرین عطرهای ارزشمند جووی هست... کامنت: م.ع (سایت لوکس بایر (با امکان تست سمپل

I have many Whiskey and Rum scents (see bottom for perspective). This starts out like a sweet fruity blended Japanese Whisky. A few minutes in and a gorgeous overload of spice hits you - exactly like my Firey Goan Indian sauce - after 30 - 60 minutes the sharpness disappearS leaving the beginnings of a sweet vanillic, fruity rum with a touch of spices and a teeny touch of tobacco (not the ashtray type some suggest which is misleading). After that the vanilla becomes more prominent so I’m not sure why it’s so low on the table vote. Like my bottle of Jovoy Remember Me this lasts 8-12 hours and can project magnificently at a linear level though it is not thankfully too in your face other wise people may think you are drunk. Ultimately this is a gourmand as the vanilla is what lasts and the other notes play around it in the long drydown but the notes give it an edge that makes it very male orientated. It is anosomic to a degree but a movement of my arm send a powerful waft - I don’t get reviewers claims as I just received my bottle after sampling it for a year so it surely isn’t a reformulation - so hmm I wonder where everyone else got their juice? @blackrussian always has honest reviews and his would indicate nothing has changed. It also reminds me of Ex Idolo Ryder vaguely which I own - it’s more syrupy and has a slight camphorous tinge but I prefer this now. If you like Rum and gourmand this a goer. As such it sits on my shelf complimentary to other Whiskey and Rum scents: Slumberhouse Baque D’Orsay Le Dandy Frapin Speakeasy Comptoir Sud Pacific Rhum et Tabac English Laundry Tahitian Waters Farmacia Annunziata Dal 1561 Whiskey Oud

This was my second Jovoy, and I went into it mainly because I have a soft spot for tobacco notes (and it was a blind buy). That said, tobacco is not really the dominant player here, at least not on my skin and not throughout the evolution. What I get instead is a very spicy, sharp, almost peppery composition, even though pepper is not listed in the pyramid. The softer boozy facets and the vanilla are there somewhere in the background, but they feel largely overshadowed by the spices. This is not a smooth rum-and-tobacco comfort scent; it has more bite, more tension, and more character than that. I really enjoy the opening minutes. They push hard, with a pungent, aromatic force that immediately makes the fragrance feel serious, dark and elegant. But what I appreciate just as much is the way it slowly settles down. It becomes thinner, closer to the skin, more intimate, almost discreet — without losing its personality. To me, this feels deeply French: refined, slightly difficult, elegant without trying to please everyone. Not an easy fragrance, not a blind-buy fragrance maybe, but a very classy one. Spicy, mature, intimate and unmistakably niche.

may the perfume gods forgive my earlier blasphemy regarding les jeux sont faits. this is not a fragrance, a mere perfume, it is an experience. i admittedly have gone over the deep end after wearing this again. maybe it was one spray too many, or maybe just the cold dry day which made this hit me over the head with a bat. whap! there is nothing that i can compare to this. it is all the negative and all the positive things others have written. it has all the complexity of blackstrap molasses. a thousand micronotes submerged in the darkest sugar/burnt caramel perhaps, it is simply when the stars align and one can sense the intense glory of lying in the gutter, shitfaced, looking at the heavens and being at one with a universe. notice, i did not write "the" universe; but, "a" universe of a complete experience. an experience involving all the senses, the mind, and emotion. i have no idea how it projects, nor how others may perceive it on my skin. but do i care? no! this is poetry. dark, inscrutable, unsettling, on this side of nausea. the sweet sweet acrid prevomit. ugh, you say. lick an ashtray, curse the dawn.