Pyrus

This is an interesting fragrance, completely unisex. It opens with citruses and black pepper, and then progresses towards vetiver and mimosa. It's weird that peppery notes are not listed in the official scent pyramid, because they're very obvious. I can't really detect pear or any other fruity note; as to beeswax, it can be smelled in the base, but only if you already know what you're looking for - otherwise it could go undetected. Gradually mimosa emerges as the strongest component of this fragrance and stays on the skin for hours. So. Pyrus should be tried by those who love mimosa, as well as citric-aromatic scents. It is very suitable for warm weather (late spring-summer) because the entire combo smells very uplifting and not at all cloying.

The scent opens very peppery-Sharp of what I recognise as a dried pear, having lime in the background. It goes over to the base of grapefruit (vetyver), bees was and mimosa. The scent is so Close to Hermes Un Jardin de Mediterranee, if you like that one, you will like this one too, but probably, don't need both :) Sillage close to skin, decent longevity 6+h

یه مصرع مشهور هست که میگه از کجا آمده ام؛ آمدنم بهر چه بود؟ ارتباط ظریف و نازکی بین این مصرع و این عطر وجود داره برام. واقعا یه عطر چی داره میگه؟ کاری به عطرای مد و فَشِن ندارم؛ اما روی صحبتم با عطرای مثلا نیش هست که ادعای فضاسازی و ارائه ی مفهوم دارن. بازسازی یه خاطره یا یه موضوع کار هرکسی نیست و به ضرث قاطع میگم که خیلی از همون آثار دیزاینر که قراره با تولید انبوه، بازار رو فتح کنن؛ بسیار عمیق تر و شریف ترند نسبت به قارچهای رو به فزونی جیب بُری که عنوان نیش و مفهوم گرا رو یدک میکشن. بنده هیچ اطلاعی از این برند نوپا ندارم اما عطراش بهم یه تردید و دو دلی القا میکنن؛ یه صدا تو سرم میگه مواظبشون باش و ... بگذریم! بحث مبدأ و معاد بود! اینکه یه عطر بعنوان اثری هنری، چی میخواد ارائه کنه؟ همیشه به این معتقد بودم که قرار نیست همواره از یه عطر انتظار نو آوری و خلق فضایی جدید رو داشته باشیم؛ همچنانکه در ادبیات، موسیقی و سینما هم نباید چنین انتظاری رو داشت. اما بحثی که روش خیلی حساسم ارائه ی یه اثر قدرتمند در فضایی که هرچند هم آشنا باشه؛ میتونه یه شاهکار رو متولد کنه. این اعتقاد بنده هست و خیلی از عزیزان چنین نظری رو نفی میکنن که دلایل و آراء همه ی عزیزان ارزشمند و محترمه. باری! حرکت در یه مسیر آشنا همون اندازه که راحت به نظر میرسه؛ دشواریهای خودش رو هم خواهد داشت. اینکه یه سری برندها و برخی از عطرسازها با آثار مرکباتی، آکواتیک، هیسپریدیک و هر آنچه بر ارائه ی رایحه ای درخشان و تازه تأکید داره؛ غوغایی در عطرسزی بپا میکنن؛ باعث نمیشه فکر کنیم هر آنکه سَر تَراشد؛ قَلَندری داند! این آثار علاوه بر کیفیت و زیبایی، ویژگی مهمی دارن بنام هویت و اصالت که در نهایت یه عطر زیبا همچون یه اثر هنری نتیجه ی کار خواهد شد؛ که حرف میزنه و آرامش می بخشه... سخن کوتاه کنم: "پایرِس" قراره یه کار مرکباتی عمیق و چند وجهی باشه اما نتیجه ی کار یه عطر خطی شیرین، میوه ای و سینتیکه که نه میشه گفت خنک و تازست و نه میشه ملایم و مطبوع دونستش. از اول تا آخر یه فضای سیتروسی، میوه ای و چوبی که کمی تند و دودی و عسلی هست ارائه میده و تا انتها به همین روال ادامه میده و ناگهان با افت عجیب در پخش؛ وارد یه پایه ی چوبی و پلاستیکی میشه. مبدأ و معاد در مورد عطرهایی کاربرد داره که چیزی بیشتر از یه بوی سینتیک تحویل بدن و باید گفت این عطر همونجور که با قدرت وارد شد؛ ناگهان هم محو میشه. منظورم از قدرت پخش در یکی دو ساعت حضور بر پوستم بود... کامنت: م.ع (سایت لوکس بایر (با امکان تست سمپل