To Die For

Really Love it, its a unisex with sweets and fruity while have some masculine to use with men.

Certainly has champagne note which on the whole reminds me of the drink mimosa. Love it.

As this is the inspiration from Sam Smith song. The name To die for is not cooperated well with the smell. It is a nice easy to wear as fruity floral. It reminded me of the pink guava at the first sniff. So tropical with its fig base. Also remind mr of dior addicted eau delice. Fruity but last long.

I was excited for this one considering the notes listed. It’s not really what I was expecting. There seems to be an almost stale syrup effect on the dry down. Like long forgotten fruity schnapps in the back of a liquor cabinet. After a couple of hours it gradually morphed into a green guava candy scent. Not a safe blind buy.

To die for by PROAD Perfume ทน : 9 สมศักดิ์ศรี Extrait de perfume เพราะกลิ่นหอมทนนาน ใจจริงอยากให้เต็มสิบด้วยซ้ําไป แต่ก็เกรงใจบรรดาน้ําหอมอูดแรงๆต่างๆที่ทนกว่า ถึงอย่างไรนี่ก็ถือว่าชัดเจน แจ่มแจ้งแล้ว ใครพกเติมคือต้องขอกราบ กระจาย : 8 ฟุ้งและกระจายตัวดีมาก เราจํากัดจํานวนที่ 6-8 ฟิดต่อครั้งเท่านั้น หากหนักมือไปกว่านี้คุณอาจจะกลายเป็นฆาตกรเลือดเย็นแต่ตัวหอมได้เลยนะ รัศมีกลิ่นรอบตัวเกินช่วงหัตถบาสแน่นอน (ระยะห่าง 1 ศอก หรือระยะที่ยังพอเขกมะเหงกกันได้) แถมยังระอุไอขึ้นมาทุกครั้งยามมีกิจกรรมทางกาย หรือขยับตัว กลิ่น : 8 เป็นกลิ่นที่ครบเครื่องทุกประการสําหรับน้ําหอมดีๆสักขวด แต่ก็ยังแนะนําให้ต้องให้เวลา ศึกษากันก่อนซื้อ เพราะหากท่านรีบดม รีบซื้อตัดสินใจแค่ช่วงท้อปโน้ต ท่านมีตะลึงแน่นอน ที่เราพูดเช่นนี้เพราะกลิ่นเปิดนั้นล่อลวงท่านด้วยกลิ่นแชมเปญแสนบูซี่ที่สดชื่นด้วยพรายฟองซาบซ่า หรือเป็นคอกเทลสีสวยๆ รสเปรี้ยวอมหวาน แต่งแต้มด้วยผิวผลไม้ทรอปิคอลสีเหลืองสด แต่นี่เป็นแค่เปลือกประดับในชั้นแรกเท่านั้น อย่าประมาทเหมือนที่เราเคยประมาท และสาดใส่เสียจนหนักมือ เพราะกลิ่นนี้แม้จะเป็นคอกเทลสีสวย รสหวานทานง่าย แต่ลุกยืนแล้วมีเซได้เหมือนกัน เพราะไม่ถึง 5 นาที กลิ่นครีมเขียวฝาดเฝื่อนของใบะเดื่อ แต่ก็นุ่มนวลคล้ายมะพร้าวจางๆก็เผยตัวออกมา เคล้าคลอกับเหล่าบรรดาราชินีดอกไม้เมืองร้อนที่วางเรียงมาจนพูนบนกระจาดไม้ไผ่สานใบใหญ่ แว่วกลิ่นลมอุ่นไอทะเลที่ล่องลอยมาจางๆแต่ไม่ห่างหาย มะลิ กุหลาบ จําปี ซ่อนกลิ่น พูดแบบนี้หลายคนคงร้องยี้เพราะว่ากลิ่นคงโบราณหวานจัดเต็มที แต่เพราะมีกลิ่นเกลือทะเลกํากับและออกแป้งเขียวนวลเนียนจากใบไวโอเลท ดอกไม้ต่างๆจึงไม่สดใสแบ่งบานมากนัก แต่กลับลดความชุ่มฉ่ําลงและแห้งโล่งขึ้น จนกลายเป็นกําลังสํารองที่ผลักดันให้กลิ่นโปร่งเบาของเกลือมีบทบาทพอๆกัน แต่เหล่าราชินีดอกไม้เมืองร้อนก็ยังคงอยู่ไม่ไปไหนนะคะ อย่าดูเบาไป ช่วงกลางกลิ่นเราจึงจับได้อารมณ์น้ําหอมวินเทจยุค 80 ปลายๆอยู่นิดๆ แต่ถูกพลิกกลับให้ทันสมัยด้วยโน้ตเกลือและมะเดื่อที่ตั้งใจโยนลงมากําราบ เกลือนั้นล่องลอยบนกลีบดอกไม้เบาหวิว แต่มวลกลิ่นนั้นอัดแน่น มันเลยเป็นกลิ่นที่สับสนและนิ่งอั้น บางครั้งเหมือนคนมีเรื่องอะไรในใจอยากจะตะโกนออกมา แต่ก็ไม่กล้าเพราะอยากอําพรางความเหงาของตัวเองเอาไว้ให้สนิท เกลือล่องลอย โปร่งแห้งเหมือนดอกไม้กระดาษ แต่มะเดื่อก็เขียวครีมมาพยุงแขนขึ้นมา และทิ้งท้ายกลิ่นอบอุ่น แห้งนวล หอมอวลแต่ไม่อิ่มเอม ดอกไม้ที่เคยแรงแต่จางแล้ว แต่ก็ยังไม่ทิ้งกลิ่นดี ยังคงอ้อยอิ่งเหมือนเสียดายอะไรบางอย่าง มันมีความหม่นบางประการแฝงอยู่ในกลิ่นนี้นะคะ