Aziyade

Aziyade is a novel by Pierre Loti from 1879 that is semi-autobiographical nature, telling the story of Loti himself, supposedly, falling madly in love with a sex worker whom Loti gave the nickname Aziyade, a Circassian woman from the area that is now, roughly, Southwestern Russia, north of current-day Georgia, Armenia and Azerbaijan. Circassia was conquered by Russia in a war lasting from ~1763-1864 during which time the Russians exiled or killed nearly all of the Circassian people in one of the longest and most genocidal wars in human history. The novel describes "Loti's" love affair with Aziyade, and his love of the Turkish/Ottoman culture, the customs, the food, the dress, etc. The Turkish/Ottoman empire were where the majority of the small number of surviving Circassians, including Aziyade, were diaspora. However, "Loti" also describes a relationship with a male Spanish servant, named Samuel, that is never quite clear if it is plutonic or romantic at its core. The novel's blending of the fictional and non-fictional has led many experts to believe that the story is about Loti's forbidden relationship with a man, and that Aziyade and Samuel might be personifications of the same lover, an attempt by Loti to conceal his homosexual relationship. In fact, most expert summarizations do not even mention Samuel since the subtext seems overt. It is a very compelling story, and Marc-Antoine Corticchiato's composition beautifully represents a lot of these themes. Although, I must admit, when I first smelled Aziyade, I thought of an amazing tagine I ate some years back - not Loti's novel. I can be such a dullard sometimes. The tagine was one of the most fragrant culinary profusions I have ever smelled. The lid was lifted and I was bathed in the aromas of lamb, Medjool dates, cumin, cinnamon, coriander, paprika, and olive oil - and probably many other things I was unable to fully identify. Ugh, my mouth is watering just thinking about it. The first few minutes of Aziyade is that experience in spades for me. Deep red fruity aromas that are almost wine-like from pomegranates and dates, and citrusy and juicy oranges, are juxtaposed to striking notes of cinnamon and cardamom. The spices are photorealistic to an absurd degree with the cinnamon presenting baking spice and dark aromatic wood notes, and cardamom its cool, green herbal, beige wood warmth and sweetness. It takes seconds for my skin heat to release the cumin note, and once it joins the fruits and spices cue my mouthwatering. It is a true funky, woody, spicy, body-odor cumin note - so beware, if that is not a note that you care for. Its vocal volume is dialed in perfectly with the others. The cumin is the last to leave as the dry down begins, and hangs-on for quite a while as cocoa powder and frankincense notes join the stage. The cumin loses some of its sharpness in this stage, but still presents some of its brighter, aromatic woody facets that work superbly well with the sweet and earthy cocoa and the beautifully rounded frankincense smoke that smells mildly bright and citrusy, smoky, warm and balsamic. It's an inspired combination. Wonderful stuff. Further evolution of the perfume continues with the exotic cocoa theme via a dark and sweet patchouli, vanillic and floral resins, and a big heaping dose of animalic musks. The musks strike me as the same ones that would make an appearance some years later in Musc Tonkin. This dry down is indulgent, luxurious, sexual, yet full of devotion and caring. Call it a Valentine's Day dry down. There's likely going to be an epic meal involved, exchanging of fine chocolates, and, hopefully, some skin-on-skin raunch that... well... Aziyade has quite a bit of all that. Aziyade is a stunner, and it's going to stun you and people around you, maybe for better or for worse. It's loud and tenacious. For the experienced perfume wearer this might signal concerns since loud and tenacious gourmands are typically quite lumpen, suffocating, and rough for the wearer and the observer, but not Aziyade. It is sweet, yes, but never too sweet; it is not shy with the body-odors of cumin and musk, but not to the point where there will be questions if you forgot to shower this morning, nor are they so rough and sharp that they will scratch their way up your palate; the overlap of the revered incense with the woody cumin, decadent cocoa, and vanilla sounds like it shouldn't work, but they are lockstep with each other. All of this means that I find Aziyade to be very easy to wear, like a transparent cloud of the aromas of tagines cooking-away in a Turkish bazaar shifting to a privately decadent, sexual, and weightless second skin. Another excellent piece of work from MAC.

پیر لوتی AZIYADE نام اولین کتاب پیر لوتی؛نویسنده ی فرانسوی هست.کتابی شرح حال گونه از دوران اقامت چند ماهه ی لوتی در ترکیه بعنوان یک افسر نیروی دریایی و داستان عشق او به دختری با نامAziyadé. افرادی که این کتاب رو خوندن؛همگی بر سر یه نکته اجماع دارن و اون هم توصیفات و تصویر سازیهای بسیار زیبای لوتی از فضای استانبول و حال و هوای خاص اون هست.اما شاید این عطر؛اشااره ای کلی به سفرهای شرقی جناب لوتی و یادی از ایشونه که نام اولین کتابش توسط جناب کورتیشیاتو بر این عطر گذاشته شده. لوتی به هند و ایران هم سفر کرده و خاطرات سفر به ایران رو در قالب کتابی با عنوان بسوی اصفهان به یادگار گذاشته. به همین خاطر هست کهAZIYADE رو نمیشه عطری مخصوص به یک قلمرو خاص دونست؛بلکه خاطرات سفر شرقی پیر لوتی رو در هم تنیده و به زیبایی منعکس میکنه. عطر شروعی خوراکی و ترش و شیرین داره که میشه تلخی پوست پرتغال و البته کمی تندی ادویه جات رو در پس فضای خوراکی حس کرد. اما در شروع حس روغنی؛خامه مانند و گرم بادام؛در کنار فضای ملسی که انار و آلو ایجاد کردن و کمی هم گاز داره؛که شاید بخاطر انار هست؛بیشتر از هر چیز دیگه ای خودنمایی میکنه. 10تا15 دقیقه ی بعد؛رایحه ی باکیفیتی از هل حس میشه و به آرومی فضای گورمند ابتدایی رو به سمت فضایی اسپایسی و سنگین حرکت میده و در این بین رایحه ی دلنشین دارچین با اون حس تند و کمی چوبی آشناش خودشو نشون میده و در کنار رایحه ای دودی؛فضای ابتدایی رو کاملا کنار میزنن و از اون فقط یه حس ملس باقی میذارن. به مرور تندی زنجبیل و زیره و البته اون حس خاکی و خشک زیره به جبهه ی اسپایسی اضافه میشن و قدرت رو بدست گرفته و رایحه ای اسپایسی؛دودی و خشک و بسیار زیبا به عطر میدن که یه شیرینی ضعیف هم درش هست.همین شیرینی ضعیف و حس خوراکی ملس و کرمی؛بعد از مدتی حاشیه نشینی به میدان بر میگردن ولی اینبار سنگین تر و جدی تر هستن و به وضوح میشه بوی تنباکوی میوه ای رو حس کرد؛هر چند تنباکو هر از گاهی استقلال خودشو فریاد میزنه و با اون جنبه دودی و نسبتا تلخی که داره؛خودی نشون میده و فضای سنگین و ادویه ای رو تقویت میکنه؛اما بیشتر در بند فضای میوه ای و خوراکی ملس مایل به شیرین هست. این رفت و آمدها و بالا و پایین زیبا و دوست داشتنی فضای کلی عطر خواهد بود که بسیار شامه نوازه. در انتها کار کمی شیرین میشه اما یه شیرینی کنترل شده! AZIYADE عطری شرقی و بسیار با کیفیته که همچون سفرهای پیر لوتی؛گذاری در هند و ایران هست؛ادویه های هندی و نوشیدنیهای ایرانی! عطر منحصر بفردی نیست ولی تو خانواده ی خودش یکی از بهترینهاست که وضوح نتهاش بیشتر بر ارزشش اضافه میکنه. پخشش متوسط اما ماندگاریش خوبه و هم خانومها و هم آقایون از پوشیدنش در اوقات خنک و سرد سال بسیار لذت خواهند برد... کامنت:م.ع (سایت لوکس بایر (با امکان تست سمپل

پیر لوتی AZIYADE نام اولین کتاب پیر لوتی؛نویسنده ی فرانسوی هست.کتابی شرح حال گونه از دوران اقامت چند ماهه ی لوتی در ترکیه بعنوان یک افسر نیروی دریایی و داستان عشق او به دختری با نامAziyadé. افرادی که این کتاب رو خوندن؛همگی بر سر یه نکته اجماع دارن و اون هم توصیفات و تصویر سازیهای بسیار زیبای لوتی از فضای استانبول و حال و هوای خاص اون هست.اما شاید این عطر؛اشااره ای کلی به سفرهای شرقی جناب لوتی و یادی از ایشونه که نام اولین کتابش توسط جناب کورتیشیاتو بر این عطر گذاشته شده. لوتی به هند و ایران هم سفر کرده و خاطرات سفر به ایران رو در قالب کتابی با عنوان بسوی اصفهان به یادگار گذاشته. به همین خاطر هست کهAZIYADE رو نمیشه عطری مخصوص به یک قلمرو خاص دونست؛بلکه خاطرات سفر شرقی پیر لوتی رو در هم تنیده و به زیبایی منعکس میکنه. عطر شروعی خوراکی و ترش و شیرین داره که میشه تلخی پوست پرتغال و البته کمی تندی ادویه جات رو در پس فضای خوراکی حس کرد. اما در شروع حس روغنی؛خامه مانند و گرم بادام؛در کنار فضای ملسی که انار و آلو ایجاد کردن و کمی هم گاز داره؛که شاید بخاطر انار هست؛بیشتر از هر چیز دیگه ای خودنمایی میکنه. 10تا15 دقیقه ی بعد؛رایحه ی باکیفیتی از هل حس میشه و به آرومی فضای گورمند ابتدایی رو به سمت فضایی اسپایسی و سنگین حرکت میده و در این بین رایحه ی دلنشین دارچین با اون حس تند و کمی چوبی آشناش خودشو نشون میده و در کنار رایحه ای دودی؛فضای ابتدایی رو کاملا کنار میزنن و از اون فقط یه حس ملس باقی میذارن. به مرور تندی زنجبیل و زیره و البته اون حس خاکی و خشک زیره به جبهه ی اسپایسی اضافه میشن و قدرت رو بدست گرفته و رایحه ای اسپایسی؛دودی و خشک و بسیار زیبا به عطر میدن که یه شیرینی ضعیف هم درش هست.همین شیرینی ضعیف و حس خوراکی ملس و کرمی؛بعد از مدتی حاشیه نشینی به میدان بر میگردن ولی اینبار سنگین تر و جدی تر هستن و به وضوح میشه بوی تنباکوی میوه ای رو حس کرد؛هر چند تنباکو هر از گاهی استقلال خودشو فریاد میزنه و با اون جنبه دودی و نسبتا تلخی که داره؛خودی نشون میده و فضای سنگین و ادویه ای رو تقویت میکنه؛اما بیشتر در بند فضای میوه ای و خوراکی ملس مایل به شیرین هست. این رفت و آمدها و بالا و پایین زیبا و دوست داشتنی فضای کلی عطر خواهد بود که بسیار شامه نوازه. در انتها کار کمی شیرین میشه اما یه شیرینی کنترل شده! AZIYADE عطری شرقی و بسیار با کیفیته که همچون سفرهای پیر لوتی؛گذاری در هند و ایران هست؛ادویه های هندی و نوشیدنیهای ایرانی! عطر منحصر بفردی نیست ولی تو خانواده ی خودش یکی از بهترینهاست که وضوح نتهاش بیشتر بر ارزشش اضافه میکنه. پخشش متوسط اما ماندگاریش خوبه و هم خانومها و هم آقایون از پوشیدنش در اوقات خنک و سرد سال بسیار لذت خواهند برد... کامنت:م.ع (سایت لوکس بایر (با امکان تست سمپل

AZIYADE', 2008 by parfumdempire AZIYADE', 1879 by Pierre Loti a novel It is 2008 when Monsieur Corticchiato celebrates the fifth anniversary since the foundation of his company realising a perfume: an exotic, erotic, and magical perfume called Aziyadè. It is 1879 when Pierre Loti published anonimously his first novel. The protagonist, called Loti, is a French Naval officer stationed in Greece and Constantinople (now Istanbul) in the fall and winter of 1876. The story is about Loti's illicit love affair with an 18-year-old "Circassian" harem girl named Aziyadé. (I will not spoil the coup de théâtre about Aziyadè real identity). So, both the novel and the perfume tells us a story of seduction. What is interesting about Aziyadé (from now on I mean the perfume) is the anthropological, philological, and historical research Corticchiato performed. He studied all the extracts from plants used in rituals of seduction. What we have is a conconction with many spices: cardamom that was used as aphrodisiac in ancient Egypt; cinnanmon from Ceylon used in love rituals in the Roman Empire; ginger used in Vhina to -let us say - "excite the mucous menbranes"; and cumin used everywhere from Persia to ancient Hellenic cities and Egypt during the "hyeros gamos" rituals, i.e., sacred prostitution. After the spices, other erotic ingredients are the pomegrate in the opening, mythologically believed to be born from Dyonisus's blood (again a ritual bounded to sacred prostitution), and, in the base, the smoke that stems from the patchouli used in India to help attaining sexual pleasure, the blonde vanilla from Madagascar used by the Aztechs, and the larmes of incense employed by the Arabs. The idea is ingenous and consistent with Parfume d'Empire as a perfume house: we have all the herbs and materials used in rituals of seduction within the various empires worldwide and we have a name taht resonates with a book that only apparently epitomizes "orientalism". In reality, Loti is conquered and subverted by Oriental seductive figure of Aziyadé. And while he is conquered, he can truly express his desires and becomes himself. Consider following me on IG @alexolympia6

This is definitely one of the most impressive perfumes I have tried. It's a heavy and glorious spicy oriental par excellence. Complex and multifaceted, it's like a hologram, showing all its exquisite and expensive smelling components throughout the time it lasts on the skin, which is 6 to 10 hours. I was looking for a plum perfume, but AZIYADE is so much more than that. Do you see the composition pyramid of it? It's spot on. All these notes are there, and your nose will get them all. The only thing I don't sense here is almonds, but I might be anosmic to it. The overall impression from AZIYADE is that its style calls up the orientals of Serge Lutens. Basically I just find these two houses very similar in their approach to perfumery. Anyway, AZIYADE to me is a better take on this genre. Whereas both ARABIE and FEMENITE DU BOIS (that I feel in AZIYADE from time to time) smell repulsive on my skin (ARABIE like a cheap and untidy restaurant, FdB like cats' litter), AZIYADE just blooms with all its opulence on me. I'm not saying that it's a tribute to SL's bestsellers, not at all. It just has a similar spirit. If you have ever smelled Arabie, Femenite du Bois, and Rousse, you might get a couple of already experienced whiffs from AZIYADE. But, to me, it is far more elaborated and deep, and complete. The animalic note here is quite strong, reminds me a bit of a smoother Musc Koublai Khan, - musky and dirty, but not repelling. MKK is a big sweaty and hairy man, and AZIYADE is just a bad girl who has advisedly chosen not to shower before a date with her lover... There is a famous anecdote about Napoleon and his Josephine. This musky note is about that I think. Well, anyways I don't find it wearable for me personally, as it is a very "dressy", serious and classic perfume. It does not resonate with my inner self, but I still appreciate the high level of this work. It's a masterpiece. Try it. Even if you won't wear it, for your nose that will be a great olfactory lesson.