Comme des Garsons 3

بعید می دونم کسی طرفدار عطرای چوبی باشه و این یکی رو‌ تست نکرده باشه ، همنوازی زیبای چوب ها ، چوب های نیمه سوخته ی باران خورده ، به نظر من از خوبای این ژانره به خصوص برای منی که شیفته ی وتیور گرانیوم و اسپایس اند وود کریدم ، تفاوت های بنیادی و آشکاری دارن ولی برام یادآوره این تیپ روایح چوبیه اگرچه معتقدم کم د گغسون‌ شماره سه به نسبت عطر پیچیده تریه به خصوص در وهله ی آغازین ، ابراز وجود بی ملاحظه ای از انجلیکا و فلفل سیاه و ایمورتل ، فضایی سبز و گیاهی ، خاکی و ترش ، خیس و ادویه ایی ، شروع خاصی داره که به واسطه ی این فضا کمتر کسی ممکنه بتونه پیش بینی کنه که رایحه عطر در مراحل بعدی چه شکلی به خودش می گیره : شماره سه به نرمی دودی و چوبی تر می شه ، چوب درخت توس با پوسته ای از گل های سپید و رزی متالیک (رز اکساید) که تر و تازه است همچنین وتیور خیس و خاکی و شور ، فضای چوبی و اینسنسی عطر حالتی سنتتیک داره که به چوب پولیش خورده و واکس خورده ای که با رزین آراسته شده شباهت داره به گونه ای که سرو حتما بایستی در این شباهت دخیل باشه ، هر چه می گذره چهره ی اروماتیک و چوبی عطر جذاب تر می شه و حالت خامه ای و شیرین جالبی هم در بطن خودنمایی می کنه ، تنها چیزی که برای من آزاردهنده است حضور مداوم نوتی مصنوعی و غیرطبیعی و بسیار شبیه جوز هندیه که کمی توی ذوق می زنه... شماره سه با رایحه ای شبیه روستایی باران خورده معطر از پچولی و علوفه و یونجه ی خیس شروع می شه از جنس آئر و دیگر کارهای آنجلا که به رایحه ای بسیار مدرن و امروزی از سرو و توس و‌ وتیور ختم می شه ، با توجه به سال لانچ شدنش می شه گفت در سبک خودش پیشروئه و این می تونه متمایزش کنه ، به مشام من کیفیتی به مراتب پایین تر از کارهایی که از کرید نام بردم داره به خصوص که اگر امکان مقایسه وجود داشته باشه اساسا کرید با توجه به شفافیت و طبیعت فوق العاده عطراش برام نسبت به ماهیت شیمیایی کارهای این برند کاملا ارجحیت داره ولی این سوال پیش میاد که آیا شماره سه الگویی بوده برای کرید تا اون دو تا شاهکار رو خلق بکنه؟پاسخ این سوال رو بسپریم به اساتید محترم دنیای عطر پخش قابل قبول و ماندگاری متوسطی داره ولی برای لذت بردن در یک روز بهاری و بارونی همین کفایت می کنه نمره 7 از 10

You never see this one anywhere in the UK even in shops which have a comprehensive selection of Comme des garcons fragrances. Luckily I found it in the CdG perfume shop in Paris and my word is 3 the epitome of this houses fragrances(?) It's strangely aloof, avant garde and yet inviting. I can see how some of the fragrances from this house can leave people cold (especially this one) but I embrace the oddity and love to challenge my nose. So I get fresh bright frankinsence type top notes even a hint of juniper the heart is slightly peppery and herbal then a woody drydown. It's an odd fragrance and does have that cellophane, synthetic, new magazine, ink print smell to it. To me though it's quite warm and woody and comes across quite natural. I may just have a soft spot for CdG, Mark Buxton's creativity and will forgive them pretty much anything. It has an incense signature to it though and I love that about many of their fragrances, it's certainly not boring. Modern and not for everyone but I enjoyed it, performance was average and longevity was not so good.

I have entered into a florist’s, fresh green, fleshy flowers, some ‘bad breath’ from lilies and white flowers, from the remains of stalks swimming in buckets of water. There is much sharp freshness, and also a vegetal staleness that gets stronger as temperature and humidity rise. Or it might be a greenhouse, humming with plant and insect life and gardening chemicals, a bit sweltering, a bit threatening. After 30 minutes it loses much of its intensity. Green and floral, as if innocently poisonous. The slighly floral, nymphish trail it leaves is gorgeous until the third hour, after that, it has lost its juice and ends up a bit dusty-musty. A livielier vetiver in the base would have remedied that. Buy only if you’re willing to reapply. It’s very nice. Daytime spring wear and summer evenings. I would prefer to smell this on a man, but it‘s very much unisex.

opens green and floral and bright and then dries down to something more muted-- with those wonderful pencil sharpener shavings a few reviewers have alluded to! the greens, the florals, the woods, the spices, the glue and the pencil sharpener shavings... it's all just so well-rounded! the the brightness mellows out but never really disappears, with the greens and florals settling beautifully against the woody, smoky notes. I will say that the florals aren't as strong as the greens, but the effect, for me, is still so balanced and reminiscent of gardens and florist shops that I'm thrilled to smell it. it does fade to be pretty skin-close and gentle, so if you're looking for a big, long-lasting projector, this isn't it. but it also never loses its balance or strays into something I don't like. my favorite daytime scent I've ever had.

I havn ́t figure it out yet, maybe I never do. And thats a reason for me to really like Comme des Garcons fragrances. While I fell immidietly in love with CdG 1, this one is more of a shy one... At first it smells a lot of green pepper on me, and I find it a bit confusing but very fresh, wet and ripe. Luckyly it come off quite fast and are replaced with subtile notes of toffé, cream, different woods and some citrus... each of them comes and goes... Wakes my curiosity. Unfortunatly the fragrance is a bit weak and hard to catch, I can ́t wait to try this in the summer. :)