222

Like the light-headedness when you are falling in love. Very unusual and romantic fragrance. It seems to be woody and cozy and in the same time with delicate touch of flowering violets. However some wildness is present ... probably as an effects of styrax, myrrh and lavender combined to give the fragrance animalistic face. Few minutes after application I had impression that I know it from the past however I couldn't find what was so similar. Then my boyfriend, who didn't know that I bought 222, ask me why I'm wearing Jungle by Kenzo as it is his :-) fragrance. He was really right, 222 after few minutes after application behave on my skin as Jungle and lasts in this phase for 1-2 hours. After this wonderful stage of 222both tonka and vanilla emerges. These sweet ingredients are used to complete fragrance and even both stay very close to the skin still give us delicious feeling that lasts, lasts and lasts for many hours. In my opinion 222 can work wonderfully all over the year even during very hot days (however when temperature is high it lasts for much shorter time and disappears after 1-2 hours- at least from my body).

شروعی زیبا از بنفشه و چرم که کمی انیمالیک کار شده رگه های زیبا از حضور اسطوخودوس و شمعدانی که حس آروماتیک رو به خوبی با چوب صندل و وانیل و تونکا پیوند داده اند و به زیبایی هرچه تمام تر پیاده اجرا کردند. و آکورد زیبای آمبری که هدف نهایی عطر هست. ++عالیه++ *********************** scent:8/10 longevity:8/10 sillage:7.5/10 purchase value:4/10 ******* overall:6.9/10

Sandal, sandal and then some sandal.

رایحه آغازین حس جالبی داره ، انگار در حال جویدن آدامس فلفلی! هستیم ، فلفل سیاه بسیار غلیظ و تند در کنار زیره ، انیمالیک و بالزامیک‌ همراه یک عالم اینسنس ، فضای بسیار اسموکی و اندکی صابونی ، حضور کندر رو هم در میان نوت ها حس می کنم ، 222 به آهستگی هویت چوبی صمغی خودشو پیدا می کنه و تصویر مبهم و مه گرفته ای از کاج و چوب سرو به نمایش می گذاره، بر اساس نوت های اعلام شده اصلا انتظار چنین رایحه اسپایسی و صمغی رو نداشتم ، شخصا نمی تونم طرفدار عطری بخوری با این حجم ادویه تند و تلخ باشم مگه اینکه تغییرات بیشتری در ادامه اتفاق بیفته ، مر چهره ای کاملا صابونی و مقداری شیرین داره و تا اینجای کار احساس خیلی خوشایندی در موردش ندارم ، به طور کلی عطر خشنی هست و شاید فقط مناسب طرفدارای این سبک روایح اینسنسی اسپایسی باشه ، صندل وود هم نمی تونه به دادم برسه چون اینطور که اینجا بولد شده در رایحه ابتدایی و میانی حضوری چشمگیر نداره ، رگه هایی از اوکموس در لایه ی زیرین عطر نقش می بنده و من رو امیدوار می کنه تا چرمی کلاسیک رو انتظار بکشم ، در این مرحله 222 بسیار موفق عمل می کنه و به این اقناع می رسم که با عطر بسیار پیچیده ای طرف هستم ، چرم اسموکی و صابونی و تلخ و بر خلاف انتظارم مدرن چون ققنوس از دل آتش متولد می شه ، انگار 222 تمام اون مقدمه چینی رو تنها برای خلق این رایحه کرد ، در این لحظه مهارت روژا داو در طراحی عطرای چرمی برام تداعی می شه و بازی که با تعداد بیشمار نوت می کنه تا از دل اونها یک چرم افسانه ای بی آفرینه ، نمونه های بسپوک روژا که بعضا از ده ها نوت طراحی شدن گواه چیره دستی و هنرمندی این عطاره ، مطمئنا چرم اینجا به اون بلوغ حتی نزدیک نمی شه و تبدیل به آتشی در زیر خاکستر می شه گرانیوم کمی اتمسفر تلخ و تاریک عطر رو تلطیف می کنه ولی نه به اندازه ای که برای من رهایی بخش باشه هنوز! عطر بلوغی که در چرم پیدا نکرد در درای داون پیدا می کنه ، سرانجامی دوست داشتنی ، فضایی همچنان چوبی ادویه ای ولی بسیار با ملایمت و نوازشگر ، صندل وود آغشته به وانیل ، گلی تر و پودری و بسیار شیک هست و اگرچه کمی سنتتیک اما بوییدنش لذت بخشه و مدتی طولانی به همین شکل ادامه پیدا می کنه تا من نفس راحتی بکشم ، از سایر کارهایی که از برند لو گالیون تست کردم خاص تر و پیچیده تره و برای طرفداران این سبک روایح می تونه شگفت آفرین باشه ، پخش و ماندگاری خوب و‌ قابل قبوله ، کاملا مناسب هوای سرد و ایده آل برای روزهای سرد بارونی ، با توجه به سلیقه شخصیم امتیاز بالایی بهش نمی دم‌ ولی همونطور که گفتم ارزش تست رو کاملا داره.

In the opening I get Pourpre d’Automne by Maison Violet. Then it dries down to Bois d'Iris by Van Cleef & Arpels. I'm not sure how to feel about Le Galion, the new bottles are STUNNING and I love the history, but the few fragrances that I've tried leave a lot to be desired. I have 222, Tubereuse, and Sovereign, all blind buys. The longevity isn't great and the sillage is very weak. Their offerings sound good on paper, but in reality they aren't something I'd pick out for myself if I was able to smell it first. I also feel the house lacks any DNA in it's current iteration, there's nothing that connects the few perfumes I have to each other. They're kind of unremarkable, unrelated, and could've come from any perfume house. Compare that with something like Serge Lutens, where there's always that dark characteristic, an unmistakable signature, a DNA that runs through the whole line of fragrances. That being said, I don't hate it! 222 and Sovereign are growing on me a lot (except for Tubereuse, she was a STUNNER from the first spray). Maybe my tastes are changing, or maybe I'm just accepting the fact that I have to live with these blind purchases because the bottles are too damn gorgeous to return. So what is the Le Galion DNA? I'm still trying to find out... I'm still keeping this house on my radar as I tentatively anticipate future releases.