La Fumee Arabie

زندگی واقعی وقتی به جریان حرکت رودخانه ی بی سر آغاز و بدون سر انجام زمان توجه میکنم، با خیال راحت به این نتیجه میرسم که در چهارمین دهه از زندگی، هنوز زمان زیادی از روزهایی که همه چیز رو آنچنان که بود، احساس می کردیم و از سالهای تجربه ی احساسات بزرگی که عمیق بودن و واقعی، نمیگذره. زمان زیادی نگذشته، هرچند، با گذشت سالها و قرنها، اون روزای باشکوه و اون خاطرات بزرگ، همچنان زنده خواهند موند و برای ما که راهی برای بازگشت نداریم، چه چیزی بهتر از یک رایحه ی زیبا که باعث تداعی اون خاطرات باشه. رایحه ای که از زمان حرف بزنه، اما نه از دریچه ی نا امیدی و اندوه، بلکه زمان رو در قاب خاطرات و از روزنه ی جاودانگی به تصویر بکشه. این روایح کم نیستن و فقط باید جستجو کرد اونها رو. در مسیر کاوش روایح خاطره انگیز و عمیق، یکی از نامهایی که روی اون حساب باز میکنم، میلر هریس هست، خانه ای معظم که علاقه ی زیادی به آثار اون دارم و کالکشن لا فیومی، با عطرهای زیبای خودش، به زیبایی از خاطرات و زمان روزای خوب زندگی حرف میزنه برام. لا فیومی عربی، یکی دیگه از آثار زیبا و تحسین بر انگیز میلر هریسه و فراتر از یه عطر، این کار از آشنایی ها و خاطراتی حرف میزنه که هر اندازه هم که تکرار بشن، باز هم زیبا و زیبا و زیباتر هستن! سدر با حالتی سبز، گیاهی و شاید در کنار رگه هایی از نوتهای سیتروسی که با رنگهای خاکی-اسپایسی نقاشی شده، روایتگر داستانی از آمیزش تابستانهای پر نشاط هست که با پرسه در بازار ادویه فروش ها، رودخونه و آب تنی در سایه ی جنگل پر میشد. حس دودی نرم و دلچسبی، این فضا رو شاعرانه تر و پیچیده تر کرده تا قسمت اول نمایش لا فیومی عربی، از ترکیب آروماتیک بی نظیری بگه که از گیشنیز، سدر، نوتهای گیاهی و سبز و مرکبات شکل گرفته و رو پس زمینه ی نرم و با عظمتی از دود به جریان افتاده. فضایی که از خاک و سایه میگه و از خاطرات و گذشته ها، شعر و نغمه سر میکنه! عود دارویی و کمی ترش، در این فضا می پیچه و اون حالت سبز، آروماتیک و خاکی-دودی رو به حس دارویی و کمی ترش خودش، پیوند میزنه. به مرور، لمسی از لابدانوم صمغی-فلورال، در فضا قدرت می گیره، حس آروماتیک و سبز، کم رنگ میشه و کلیت عطر، در فضایی صمغی، دارویی و کهربایی که دودی، خاکی-خاکستر گرفته و کمی ترش هست، رقم میخوره. دقیقا به خاطر نمیارم که کدوم روز و هفته از تابستونای سالهای دور بود، اما مطمئنم که تعداد بسیار زیادی از روزها و هفته های اون تابستونا، من بودم و شادی بی انتهایی که آمیزش اون فضاها، در لافیومی عربی زنده شد برام. لحظات بی مانندی که گذشته هامو پر کردن و کهنه های همیشه نو و بی مانند من هستن. لا فیومی عربی، عطری غلیظ، عمیق، چند لایه، ناب و متشخصه که آشناست، اما خاص و واقعیه. رایحه ای ویژه و نوستالژیک واسه یه روز زمستانی که وقتی همسفرم شد، یادم رفت که در ازدحام شهر، ساعتها قدم زدم و در تابستانهای دور، چندین کیلومتر پیاده روی کردم. مهم نیست، از اینجا و تا همیشه، سرد شده هوا، مهم اینه در جریان بی آغاز و انجام رودخانه ی زمان، ما هرگز از روزای واقعی زندگی دور نمیشیم و عطرهایی مثل لافیومی عربی، اثبات این ادعا هستن... کامنت: م.ع (سایت لوکس بایر (با امکان تست سمپل

HOT DOUGH AND SMOKE WITH SPICES [short review] This Arabic smoke, together with "Étui Noir", make a portentous Miller Harris duo. "La Fumée Arabie" opens with warm, woody, deep cistus seasoned with fleshy and deep cumin. I happen to love cumin both in my perfumes and in my cooking. Then smoked incense becomes prominent, unveiling a woody scent with hints of oud, some burnt rubber and some spicy smoky ash. The scent is sweetened by a touch of vanilla. The dry down is quite long, very smooth and seductive as hell. Performance is above average. The projection is reasonable. Some caution is needed with the trigger because not everyone enjoys company smelling too much of oud, incense and smoky ashes. I highlight this review a little by mentioning the aromas of hot dough and smoke with spices, this perfume always brings to my imagination the scent of a Christmas dried fruit cake slice, with whirls of cinnamon and cloves, and of course, with a woody and incense smoke coming from a fireplace. Perhaps only one slice of this Christmas cake is not the right amount. In short, it is a hot, sensual fragrance, and more masculine than a unisex perfume. But it is a season's greeting scent as well. It really fills me up 🙂 ... And don't wait for Christmas to sniff it! Music: Scorpions - "Wind Of Change"

After getting hooked on La Fumée, I was quite curious to see whether the added Arabie meant an improvement or not. The oud took it into a different direction and while there is still a recognisable smokey – incensey – woodiness, the outcome is more rounded, complex and gentle. La Fumée is quite assertive, masculine and direct, evocative, but a bit one dimensional. This one is more understated and less certain, softer and more complex. There is more spice and less burnt wood in it, and something fresh and a bit bracing avoids the usual sweet oud stereotype. The coriander and the vanilla come and go, rarely discernible. And towards the end the smoke dissipates, but the oud stays. Not really in the same way as in agarwood based Arabic perfume oils as the name would indicate, but much more ethereal and understated. I don’t think this is an Orientalist perfume. Reasonably good staying power and projection. Comfortably unisex. Something for the evening or late afternoon. The packaging, bottle and pricing indicate something expensive and exclusive. I was trying to ignore all that and decide only on the scent itself. In the end, I think it does come across as sophisticated, luxurious and very civilised.

I'm going to agree with Ivyswirl down below that if you have La Fumee Classic you may not need La Fumee Arabie. Very, very similar. I get the hit of cardamom and also Arabie is just a bit woodier. I get a hit of the oud that is listed in the notes, and maybe the birch. I'm sitting here with one on the back of each hand. I just picked up the La Fumee Arabie. I did read the reviewers but the price was so, so good. Why do I do this? But now having three MH perfumes, these and Ottoman I can sense the linear journey from Classic to Arabie to Ottoman which has amber and cumin showing up early in the show. Plus it's waaaay sweeter. However, let me add that during the time I write this there is a whole lot more developing on the Arabie hand than the Classic. Now I'm getting vanilla. It's beautiful. It's woodier and more dimensional that the Classic.....which I really like, don't get me wrong. No regrets. If you find any of these at a good price I don't believe that you'll be disappointed.

My new obsession. Miller Harris never disappoints. This is spicy and smoky and sweet and pungent but also really diaphanous. It’s strong but not at all heavy or opaque, which is a feat. In the opening, I get a passing resemblance to Shalimar. The dry down takes a woody turn, with cedar popping in and out. It’s really well balanced and well blended...everything works together so beautifully. It has a refined quality. This is not a raggedy, unwashed incense fragrance (no shade). This is an exquisitely crafted, high quality, heavenly incense cloud without any unintentionally rough edges. In other words, it smells really, really good.